Het licht zien

Zo maar een wijk in een kleine stad. Zeg met 200000 geregistreerden, waarvan 50000 in het weekend naar huis gaan. De inwoners eindelijk met rust latend. En stel dat er in die wijk straatverlichting is dat niet meer functioneert. Zeg de belangrijkste straten, waar ook nog de stadsbus door heen snelt. En dat de kapotte straatverlichtingánu al bijna een week het geval is. Wat doe je dan? Een tweet sturen, maar dan wordt je pas serieus genomen na de 2de tweet “we gaan er mee aan de slag”. Je kan ook gebruik maken van de app Meldstad. Maar daar staan meldingen in over “Bestrating rond put; september, in behandeling”. Schiet niet op.

Eindelijk, na dus bijna een week, gisteren. Enexis, met een man of 6, waarvan er 1 een gat graaft en de rest telefoneert (hoe deden ze dat vroeger?). Gevaren driehoek met daar op vermeld “GAS” erbij gehaald, helmen op, nog dieper graven en om 9 uur ’s avonds ging het licht uit van de ingehuurde stratenmakers. En toen was het weer donker.

Gelukkig werd het vandaag weer licht. Vroeg in de ochtend werden door 2 verschillende instanties de borden opgehaald, stoeptegels gelegd (opnieuw?)áen het overtollige zand meegenomen. Toenáwerd het wachten. Wachten tot het weer donker werd buiten en dat je gaat hopen dat de straatverlichting aangaat. NOT. Het is nog steeds donker. Tweet gestuurd.

De kracht van een snoepje

dinsdagmiddag 13.40 uur, 30 september 2014

Stel je bevind je in een kamer met nog 3 andere personen. 1 persoon zwoegt om een poster presentabel te krijgen, je bent zelf in een stevige discussie met een persoon die het zoveelste menthol snoepje zit weg te kauwen (zij zit, jij staat) en er bevindt zich nog een persoon in die ruimte die de stevige discussie probeert te volgen, maar eigenlijk weg wil.

dinsdagmiddag 13.42 uur, 30 september 2014. Schok! Knal! Schok

De persoon die het snoepje in haar mond heeft begint er enthousiast op te kauwen en produceert een hevig krakend geluid. Op hetzelfde moment zegt de zwoeger “horen jullie dat!”. Ja zegt de persoon die graag weg wil, maar de 2 personen in de stevige discussie merken niets. Beter, zij dachten dat de zwoeger het krakend geluid van het snoepje bedoelde. “Nee, nee”, zegt de zwoeger, “aardbevingen, ik kijk gelijk op twitter”. De persoon die weg wil zegt “dat is niets, daar waar ik vandaan kom, 7,2 op Richter, dat is pas schudden”. “Tja, in 2003 in Basel, Zwitserland“, zegt de persoon die staand de stevige discussie voert, terwijl de persoon van het snoepje geen idee heeft waar het over gaat.

dinsdagmiddag, gemeentehuis Groningen, 30 september 2014

2014-10-01 11.13.00

 

 

 

 

 

 

 

Tja, nu weten we waar het echt allemaal om draait.

 

Kliefdiep

In de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw, toen ik van Hoogkerk naar Groningen moest fietsen om mijn weg te vinden naar de middelbareschool en analistenschool en later RUG, ging je via het fietspad langs het Hoendiep naar de stad. Ook in de winter. En als zo vaak in die periode lag het gebied tussen de voormalige boerderij van Kamps en het gemaal in Hoogkerk onder water. Men noemt dit gebied Kliefdiep. Het voetbalveld op terrein Kliefdiep had ook vaak last van overvloedig water, waardoor er vele wedstrijden werden afgelast. Bij de annexatie, in 1969, zou dit gebied door de gemeente Groningen voor huizenbouw gereed gemaakt worden. Bovendien zou het Hoendiep in Hoogkerk verbreed worden.

Tegenwoordig ligt dit gebied niet meer onder water (af en toe een tunnel), maar gebouwd wordt er nog steeds niet. Het gebied Kliefdiep lijkt op het gebied van de Onlanden, hetgeen niet zo gek is, want Hoogkerk ligt in het stroomgebied van het Peizerdiep, Eelderdiep, Woldsloot en Drentse A. Sommigen zouden nog last kunnen hebben van het water, maar dat zou veroorzaakt kunnen worden door de reus uit Vierverlaten.